نخستوزیر بنیامین نتانیاهو، امروز:
«آقای چیکلی،
از میزبانی این کنفرانس سپاسگزارم. و از همه شما مهمانان برجستهای که اینجا تشریف آوردهاید.
میخواهم با دو کلمه شروع کنم: متشکرم.
از اینکه به اورشلیم آمدید؛ از اینکه در کنار اسرائیل ایستادید؛ از اینکه در کنار مردم یهود ایستادید؛ از اینکه در کنار نیروهای تمدن در برابر نیروهای وحشیگری ایستادید، سپاسگزارم.
منظورم وحشیگری است، زیرا یهودستیزی بیماریای است که توسط وحشیها حمل میشود و همه جوامع متمدن را تهدید میکند.
پس از هولوکاست، اغلب گفته میشد که تعداد کمی، اگر اصلاً کسی، از هولناکیهای آن خبر داشت. این آشکارا نادرست است.
هرتزل در آغاز قرن بیستم آن را دید. او بیش از ۳۰ بار درباره نابودی قریبالوقوع یهودیان اروپا نوشت.
او نوشت، و من نقل میکنم: «سنگ از دامنه کوه به پایین میغلتد. به پایینترین نقطه. آیا ویرانی خواهد بود؟ آیا مصادرهای صورت خواهد گرفت؟ آیا ما را اخراج خواهند کرد؟ آیا ما را خواهند کشت؟ من همه اینها و بیشتر را پیشبینی میکنم.»
ژابوتینسکی، شاگرد هرتزل، این را به وضوح دید. در سال ۱۹۳۸، او در ورشو ایستاد و آخرین فراخوان ناامیدانه را به هموطنان یهودی خود داد، او گفت شما کور هستید، شما نمیبینید. اما کسانی که میبینند، خود را نجات دهند. اکنون بروید.
شخص دیگری که آن را دید، پدرم، استاد فقید بنزیون نتانیاهو بود. او پنج سال قبل در سال ۱۹۳۳ با ظهور هیتلر، هشدار پیشگویانه خود را صادر کرد.
او ۲۳ ساله بود و آنچه به نظر میرسد در نگاه به گذشته یک پیشگویی شگفتانگیز است، نوشت. نقل میکنم: «یهودستیزی نژادی، جنگی جهانی را علیه وجود یهودیان، به عنوان نژادی که جوامع بشری را «مسموم» میکند، تحریک میکند. اگر یهودستیزی نژادی گسترش یابد، نه تنها حقوق یهودیان، بلکه وجود مردم یهود را در همه جا به خطر میاندازد. در مواجهه با هولوکاستی که در انتظار مردم یهود است…» – هولوکاست، پدرم نوشت – «… وظیفه ما این است که به طور مداوم به کل جهان یادآوری کنیم که آلمان به پسران خود چه القا میکند. ما تنها در صورتی میتوانیم یهودستیزی نژادی را درهم بشکنیم که ثابت کنیم نژادپرستی آلمان تنها متوجه یهودیان نیست. ما باید دیگران را متقاعد کنیم که حملات هیتلر به یهودیان آلمان، حمله به کل جامعه بشری است.»
شاید تاریخ قرن بیستم و سرنوشت ملتها، از جمله شش میلیون یهودی، اگر در آن زمان هشدارها بیشتر جدی گرفته میشد، متفاوت بود.
امروز ما هشداری مشابه صادر میکنیم. سرنوشت جوامع آزاد به تمایل آنها برای مبارزه با بلای یهودستیزی گره خورده است. زیرا یهودستیزی خشونت بیرویه علیه بخشی از جامعه بشری را صرفاً به دلیل هویت اعضای آن مشروعیت میبخشد و آزاد میکند. نه به دلیل کاری که انجام میدهند، بلکه به دلیل اینکه چه کسانی هستند. و هنگامی که این اصل بر روی یک گروه اعمال میشود، هیچ محدودیتی ندارد.
هشتاد سال پیش، این ویروس مرگبار یک سوم مردم یهود را نابود کرد. جهشهای خبیثانه آن در دوران نازیها جان میلیونها نفر دیگر را گرفت، تا زمانی که با نیروی نظامی بیامان متفقین از بین رفت.
اکنون این نفرت دوباره ظهور کرده است. این نفرت از طریق حاملان رادیکال اسلامی آن در یمن، ایران، لبنان، غزه و جاهای دیگر دوباره ظهور کرده است.
این یهودستیزان نه تنها خواهان نابودی دولت یهود هستند. آنها به دنبال نابودی نیروهای مدرنیته و جهان عرب و اسلام هستند، آنها میخواهند آن را به قرون وسطی بدوی و خشن بازگردانند.
هیچ کجا این تعصب بهتر از ۷ اکتبر نشان داده نشد. هیولاهای حماس که در آن روز به ما حمله کردند، مردان ما را سر بریدند، به زنان ما تجاوز کردند و نوزادان ما را سوزاندند. آنها ۲۵۱ نفر بیگناه را گروگان گرفتند، از جمله مادربزرگها، از جمله نوههایشان.
ما ۱۹۶ نفر از این گروگانها را بازگرداندیم، ۱۴۷ نفر از آنها زنده بودند. ما مصمم هستیم همه آنها را به خانه بازگردانیم.
اما این چیزی است که ما در آن روز آموختیم، برای کسانی که نیاز داشتند آن را بیاموزند. ما آموختیم که اگر میتوانستند، این قاتلان وحشی حماس، همه ما را تا آخرین مرد، زن و کودک میکشتند.
این نفرت، همانطور که صدراعظم شولتز آلمان به من گفت، او گفت، آنها با نازیها تفاوتی ندارند. آنها دقیقاً مانند نازیها هستند. این درست است. اما امروز مردم یهود در موقعیتی متفاوت از آنچه در آستانه هولوکاست بودیم، قرار دارند.
هولوکاست شامل ۵۰۰۰ روز ۷ اکتبر بود. مردم پراکنده یهود کاملاً ناتوان از مقاومت در برابر آن بودند. امروز اینطور نیست. امروز ما یک دولت داریم. امروز ما یک ارتش داریم. امروز ما میتوانیم از خود دفاع کنیم. و امروز ما از خود دفاع میکنیم.
سربازان شجاع ما، سربازان شجاع، فوقالعاده شجاع ما، جزر و مد ترور را عقب راندند. آنها شجاعانه علیه نابودگران خود میجنگند. به مدت ۱۸ ماه آنها مانند شیر در هفت جبهه جنگیدهاند.
در ۷ اکتبر ما غافلگیر شدیم. ما یک قتل عام وحشتناک، وحشتناک داشتیم. و بسیاری معتقد بودند که اسرائیل در آستانه نابودی است.
نصرالله آن را بسیار واضح بیان کرد. او گفت دولت یهود، ارتش یهود، چیزی بیش از تار عنکبوت نیست و به راحتی میتوان آن را کنار زد.
خب، یک سال و نیم بعد، نصرالله رفته است، هنیه رفته است، سنوار رفته است، دیف رفته است و اسد رفته است.
ما حماس را درهم کوبیدهایم. ما حزبالله را به زانو درآوردهایم. ما بقایای ارتش سوریه را نابود کردیم. ما با کمک عالی متحدان آمریکاییمان، حوثیها را هدف قرار دادیم. و آسیبپذیری ایران را آشکار کردیم.
ما چهره خاورمیانه را تغییر دادهایم، در حال تغییر آن هستیم. ما آیندهای نو به آن میبخشیم.
در حالی که ما جنگ علیه نیروهای یهودستیزی را در خاورمیانه میبریم، آتش یهودستیزی در قلب تمدن غرب شعلهور است.
این آتش در پایتختهای اروپا، در مطبوعات غربی، در رسانههای اجتماعی شعلهور است. این آتش در دانشگاههای نخبه آمریکا شعلهور است. من به یکی از آنها رفتم. باورم نمیشود که در بوستون، در کمبریج، در MIT که من در آنجا درس خواندم، و نزدیک هاروارد، در کلمبیا در نیویورک و جاهای دیگر، مردم با شور و اشتیاق تظاهرات میکنند، این تظاهرکنندگان ناآگاه. آنها برای چه تظاهرات میکنند؟ برای این قاتلان، این متجاوزان، این قاتلان جمعی.
این بازتابی از فساد عمیقی است که در قطب فکری جوامع آزاد نفوذ کرده است. و این افترا زدن به اسرائیل، مردم یهود و ارزشهای غربی توسط اتحاد سیستمی بین چپ فوقالعاده مترقی و اسلام رادیکال ترویج شده است. جوامع متمدن باید قاطعانه با آن مبارزه کنند تا آینده خود را حفظ کنند.
به همین دلیل است که همه ما باید اقدامات قاطع رئیسجمهور ترامپ علیه یهودستیزی را تحسین کنیم، و باید دولتهای دیگر را برای انجام همین کار تحت فشار قرار دهیم.
میدانم که شما این عزم را برای مبارزه با یهودستیزی دارید. به همین دلیل است که اینجا هستید. به همین دلیل است که آمدن شما به اورشلیم را برای ابراز امتناع خود از ترسیدن در برابر یهودستیزی، ستایش میکنم.
شما از سرزمینهای بسیاری آمدهاید. من از همه طیفهای سیاسی، چه از چپ و چه از راست، استقبال میکنم، کسانی که متوجه شدهاند یهودستیزی ذاتاً شر است و آینده خودشان را تهدید میکند. من شما را برای آمدن به اورشلیم ستایش میکنم.
اما در مورد مردم یهود، بسیاری میپرسند چرا یهودستیزی از قرون وسطی تا دوران مدرن ادامه یافته است. پاسخ به این سوال پیچیده است، اما دو عنصر قدرتمند و برجسته دارد.
در طول دوران سرگردانی خود، مردم یهود از یک دوگانگی مرگبار رنج میبردند. آنها برجسته بودند، اما همچنین ضعیف بودند. این دوگانگی مرگبار حسادت و پرخاشگری را با عواقب وحشتناک در طول اعصار دعوت میکرد.
ملتهای جهان مدتها عادت کرده بودند که یهودی را به عنوان یک قربانی بیدفاع، کاملاً ناتوان در برابر غارت، چپاول و پوگروم (کشتار جمعی) ببینند.
خب، شما از زندگی خود و زندگی ملتها میدانید، عادتهای قدیمی به سختی از بین میروند. گاهی اوقات بیش از یک نسل طول میکشد تا تغییری در درک ایجاد شود.
شکنجهگران ما اکنون در حال تجربه تغییر درک هستند. آنها حقیقت سادهای را درک میکنند. ما دیگر ناتوان نیستیم. ما دیگر ضعیف نیستیم.
همانطور که هرتزل در سال ۱۸۸۶ پیشبینی کرد: «مکابیها دوباره برمیخیزند. یهودیانی که خواهان یک دولت هستند، آن را خواهند داشت. ما سرانجام به عنوان مردمی آزاد در خاک خود زندگی خواهیم کرد. جهان با آزادی ما آزاد خواهد شد، با ثروت ما غنی خواهد شد، با بزرگی ما افزوده خواهد شد. و هر آنچه در آنجا برای رفاه خود انجام دهیم، به نفع کل بشریت خواهد بود.»
همه اینها اتفاق افتاده است. اسرائیل چشمه نوآوری، پیشرفت است، که ما با کل بشریت به اشتراک میگذاریم.
اما مهمترین تغییر این است. سربازان ما واقعاً مکابیهای مدرن هستند. ما از تسلیم شدن در برابر تروریسم امتناع میکنیم. ما در برابر یهودستیزی سر خم نمیکنیم. ما مبارزه میکنیم. ما این کار را در میدانهای نبرد خاورمیانه انجام میدهیم. و با کمک شما، ما با یهودستیزی در میدانهای نبرد فکری و سیاسی جهان مبارزه خواهیم کرد.
تنها یک الزام اساسی برای پیروزی در این جنگ وجود دارد.
من اخیراً در واشنگتن بودم، جایی که با رئیسجمهور ترامپ ملاقات کردم. اما وقت گذاشتم تا با ۵۰ دانشجوی یهودی، رهبران فردا، ملاقات کنم. آنها به من گفتند که چگونه در دانشگاه مورد آزار و اذیت قرار میگیرند، مورد آزار و اذیت خشونتآمیز. یک دانشجو به من گفت که او با رئیس دانشگاه روبرو شده است که یکی از قاتلان حماس را برای سخنرانی دعوت کرده بود. در یک دانشگاه نخبه آمریکایی. و من پرسیدم، شما در مورد آن چه میکنید؟ او گفت، من از او شکایت میکنم. گفتم، آفرین به تو. این دقیقاً همان کاری است که باید انجام دهی.
عذرخواهی نکنید. سر خود را خم نکنید. قوی بایستید. با هم بایستید.
و من این را به همه شما میگویم: از وضوح شما، از شجاعت شما سپاسگزارم.
خداوند به همه شما برکت دهد.
خداوند به مردم یهود برکت دهد و خداوند به بسیاری از دوستان اسرائیل در اینجا و در سراسر جهان برکت دهد.
