نوشته پساخ بنسون • ۲۷ مارس ۲۰۲۵
اورشلیم، ۲۷ مارس ۲۰۲۵ (تیپیاس-اسرائیل) — سازمان آثار باستانی اسرائیل روز پنجشنبه اعلام کرد که باستانشناسان در حین حفاری غاری در جنگل یطیر در منطقه جنوبی کوهستانهای الخلیل، یک خمره سفالی ۱۲۰۰ ساله مزین به نقوش شتر کشف کردند.
اورن شوموئلی، دکتر داویدا داگان و دکتر آنات کوهن-واینبرگر از سازمان آثار باستانی اسرائیل، و دکتر کاتیا سترین از دانشگاه عبری اورشلیم گفتند: «اینکه سازندگان تصمیم گرفتند دو شتر را در پشت خمره نقاشی کنند، نشاندهنده اهمیت زیاد آنها در دوره عباسی – در قرون نهم و دهم میلادی است. شترها وسیله اصلی حملونقل زمینی برای جابجایی کالا بودند و بنابراین در آن زمان برای اقتصاد ضروری بودند.»
این خمره در غاری یافت شد که به عنوان محل سکونت بازسازی شده بود و در اصل به عنوان یک پرس روغن زیرزمینی برای تولید روغن زیتون استفاده میشد. این حفاری بخشی از ابتکار گستردهتر کرین کایمت لهییسرائل – صندوق ملی یهود (KKL-JNF) برای دسترسپذیرتر کردن این سایت برای عموم بود.
خمره سفالی به دلیل طرحهای هندسی با رنگ قرمز و تصاویر کاروانی از حیوانات، از جمله شتر و احتمالاً شترمرغ یا الاغ، قابل توجه است. محققان معتقدند این تصاویر نقش محوری شترها را در دوران عباسی برجسته میکنند. اورن شوموئلی از سازمان آثار باستانی توضیح داد: «اینکه سازندگان تصمیم گرفتند دو شتر را روی ظرف نقاشی کنند، نشاندهنده اهمیت زیاد آنها در دوره عباسی است. شترها وسیله اصلی حملونقل زمینی برای جابجایی کالا بودند و بنابراین در آن زمان برای اقتصاد ضروری بودند.»
محل باستانی حوربات انیم پیش از این یافتههای باستانشناسی مهمی را به همراه داشته است. ۴۰ سال پیش یک کنیسه باستانی از دوره بیزانس در آنجا کشف شد که دارای کف موزاییک چشمنواز بود.
شوموئلی گفت: «حدود ۱۵۰۰ سال پیش، منطقه یطیر بخشی از منطقهای به نام «دروم» بود که جوامع یهودی در کنار جوامع مسیحی زندگی میکردند. شکی نیست که کنیسه کشف شده در انیم به عنوان مرکز مذهبی جمعیت یهودی که در آنجا زندگی میکردند، خدمت میکرد.»
پرس روغن که در غاری در پوسته زمین ساخته شده و قدمت آن به حدود ۱۳۰۰ سال پیش، اوایل دوره اسلامی، بازمیگردد، سال گذشته به طور کامل حفاری شد. دو سنگ عظیم که به عنوان بخشی از بتن برای سنگهای پرس بزرگ استفاده میشدند، کشف شدند. در گذشته، یک پیچ چوبی بین آنها نصب میشد که زیتونها را فشرده و روغن آنها را استخراج میکرد. روغنی که بیرون میآمد، به یک حوض سنگی در مرکز تأسیسات تخلیه میشد.
شوموئلی گفت: «منحصر به فرد بودن پرس روغن در جنگل یطیر این است که به شیوهای منظم و پیشرفته برای زمان خود ساخته شده بود. در واقع، این یک کارخانه باستانی است که در آن یک دستگاه پیچیده و گرانقیمت برای زمان خود قرار داشت.»
تصویر شترها بر روی خمره با شواهد تاریخی اهلیسازی و استفاده از آنها در منطقه مطابقت دارد. مطالعات باستانشناسان دانشگاه تلآویو، ورود شترهای اهلی به اسرائیل را به قرن نهم پیش از میلاد نسبت داده است.
دکتر ارِز بن-یوسف از دانشگاه تلآویو گفت: «معرفی شتر به منطقه ما یک تحول اقتصادی و اجتماعی بسیار مهم بود.
موضوعات مرتبط
