توسط TPS-IL • ۱۸ مارس ۲۰۲۶
اورشلیم، ۱۸ مارس ۲۰۲۶ (TPS-IL) — باستانشناسان در شمال اسرائیل قدیمیترین زیورآلات گلی شناخته شده در جنوب غربی آسیا را کشف کردهاند؛ کشفی که نشان میدهد انسانها هزاران سال پیش از اختراع سفالگری یا ظهور کشاورزی، از گل برای اهداف نمادین و اجتماعی استفاده میکردند.
این کشف شامل ۱۴۲ مهره و آویز است که قدمت آنها به حدود ۱۵ هزار سال پیش، به دوره ناتوفی بازمیگردد؛ دورهای که جوامع در شرق مدیترانه شروع به سکونت در مکانهای دائمی کرده بودند، اما همچنان به شکار و جمعآوری متکی بودند. این مطالعه که توسط محققان دانشگاه عبری اورشلیم رهبری شده و این هفته در مجله علمی Science Advances منتشر شده است، نشان میدهد که گل مدتها قبل از استفاده برای ظروف پخت و پز یا خمرههای نگهداری، برای ابراز هویت و تعلق اجتماعی به کار میرفته است.
دکتر لوران داوین از مؤسسه باستانشناسی دانشگاه عبری در گفتگو با سرویس مطبوعاتی اسرائیل گفت: «این اولین بار است که مجموعهای کامل از زیورآلات که به اندازهای بزرگ است که بتوان آن را درک کرد، کشف میشود.»
او افزود: «پیش از این کشف، تصور میشد که استفاده از گل برای تزئین حدود ۱۱۵۰۰ سال پیش، تنها با سبک زندگی کشاورزی آغاز شده است. اما در اینجا میبینیم که این امر بسیار پیشتر، حدود ۱۵ هزار سال پیش، زمانی که هنوز کشاورزی وجود نداشت و مردم ناتوفی هنوز شکارچی-گردآورنده بودند، آغاز شده است.»
این زیورآلات در چهار سایت ناتوفی در منطقه کنونی شمال اسرائیل کشف شدند: الواد، نهال اورن، حیونیم و عینان ملاها. اشیاء کوچک از گل نپخته به دقت به شکل استوانهها، دیسکها و اشکال بیضوی تراشیده شده بودند. بسیاری از آنها با گل اخرای قرمز و با استفاده از تکنیکی رنگآمیزی شده بودند که در آن لایهای نازک از گل مایع روی سطح اعمال میشد.
داوین به TPS-IL گفت که این قدیمیترین نمونه شناخته شده از این تکنیک در سراسر جهان است.
تاکنون، باستانشناسان تنها پنج مهره گلی از این دوره را در سراسر جهان شناسایی کرده بودند. داوین افزود که مجموعه کشف شده جدید نشان میدهد که استفاده از گل برای تزئین یک آزمایش نادر نبوده، بلکه یک سنت گسترده و پایدار در میان جوامع ناتوفی بوده است.
او گفت که تجزیه و تحلیل اشکال، نوزده نوع مختلف مهره را آشکار کرد. بسیاری از آنها به نظر میرسد که اشکال موجود در دنیای گیاهان، از جمله جو وحشی، گندم، عدس و نخود را تقلید میکنند. این گیاهان در رژیم غذایی ناتوفیها نقش اساسی داشتند و بعدها در طول توسعه کشاورزی به محصولات کلیدی تبدیل شدند.
ردپای الیاف گیاهی که روی چندین مهره حفظ شدهاند، نشان میدهد که چگونه این زیورآلات رشته شده و پوشیده میشدند و شواهد نادری از مواد آلی را ارائه میدهند که معمولاً از سوابق باستانشناسی ناپدید میشوند.
داوین گفت که شاید چشمگیرترین شواهد از سطوح خود اشیاء به دست آمده است. محققان پنجاه اثر انگشت حفظ شده را روی گل شناسایی کردند که به آنها اجازه داد تعیین کنند این زیورآلات توسط افراد در سنین مختلف ساخته شدهاند.
برخی از این اثر انگشتها متعلق به کودکان بود، که نشان میدهد ساخت زیورآلات محدود به صنعتگران ماهر نبوده، بلکه یک فعالیت مشترک در جامعه بوده است.
داوین گفت: «این اولین بار در سراسر جهان است که میتوانیم سازندگان زیورآلات دوران پارینهسنگی را شناسایی کنیم. این کار کودکان و بزرگسالان با هم بود، شاید به عنوان نوعی آیین برای آشنایی با شیوههای تزئینی.
