نوشته پسخ بنسون • ۸ اکتبر ۲۰۲۶

اورشلیم، ۸ اکتبر ۲۰۲۶ (TPS-IL) — پژوهشگران یک غذای درمانی گیاهی متشکل از نخود، سورگوم، ذرت و سویا را توسعه دادهاند که در یک مطالعه پیشبالینی بر روی سوءتغذیه شدید، عملکرد بهتری نسبت به یک محصول تجاری مبتنی بر بادام زمینی و شیر داشته است.

این یافته میتواند در نهایت به تولید آسانتر غذای درمانی در کشورهایی که دسترسی به درمان در آنها محدود است، کمک کند. برخلاف فرمولاسیونهای رایج که اغلب به شیر خشک وارداتی متکی هستند، فرمولاسیون جدید از محصولاتی استفاده میکند که در حال حاضر در بخشهایی از آفریقای جنوب صحرا به طور گسترده کشت میشوند. با این حال، نتایج هنوز در کودکان آزمایش نشده است.

 

نتایج منتشر شده در مجله علمی تحت داوری همتا Current Developments in Nutrition، حاصل مطالعهای به رهبری دکتر اورلی بشوف، پژوهشگر مهمان در دانشگاه عبری اورشلیم، به همراه پروفسور افرات مونسیونگو-اورنان و پروفسور رام ریفن از این دانشگاه و تیمی بینالمللی از پژوهشگران است.

سوءتغذیه حاد شدید میلیونها کودک را در سراسر جهان تحت تاثیر قرار میدهد. غذاهای آماده مصرف درمانی، یا RUTFs، غذاهای فرمولهشده ویژهای هستند که برای درمان سوءتغذیه حاد شدید استفاده میشوند، اما این مطالعه میگوید تنها حدود ۳۰ درصد از کودکانی که به آنها نیاز دارند، درمان دریافت میکنند.

هزینه و عرضه از جمله موانع هستند. غذاهای درمانی رایج اغلب حاوی شیر خشک و سایر مواد تشکیلدهنده تولید شده در کشورهای ثروتمندتر هستند که میتواند هزینهها را افزایش دهد و برنامههای درمانی را به زنجیرههای تأمین بینالمللی وابسته کند.

پژوهشگران فرمولاسیونی به نام ChSMS را که از نخود، سورگوم، ذرت و سویا ساخته شده است، آزمایش کردند. این مواد در بخشهایی از آفریقای جنوب صحرا به طور گسترده در دسترس هستند.

در مطالعه پیشبالینی، حیواناتی که ChSMS دریافت کردند، بهبودی بیشتری از سوءتغذیه نسبت به حیواناتی که فرمولاسیون تجاری بادام زمینی و شیر مورد استفاده برای مقایسه را دریافت کردند، نشان دادند. پژوهشگران همچنین رشد جبرانی را مشاهده کردند.

یک جایگزین گیاهی

این غذای گیاهی پروتئین بیشتری داشت و امتیاز کیفیت پروتئین آن بالاتر از محصول تجاری بود. حدود ۱۴ درصد از انرژی آن از پروتئین تأمین میشد، در مقایسه با ۱۰ درصد برای فرمولاسیون تجاری. امتیاز کیفیت پروتئین آن ۸۷ درصد بود، در حالی که در محصول تجاری ۶۹ درصد بود.

مونسیونگو-اورنان گفت: «دسترسی یکی از بزرگترین چالشها در درمان سوءتغذیه کودکان است. اگر غذاهای درمانی بتوانند از مواد تشکیلدهنده با کیفیت بالا که از قبل به صورت محلی کشت میشوند، تولید شوند، ممکن است بتوانیم وابستگی به واردات گرانقیمت را کاهش دهیم و درمان را برای کودکان بسیار بیشتری در دسترس قرار دهیم.»

وی افزود: «کیفیت تغذیهای باید اولویت باقی بماند، اما مقرون به صرفه بودن و تولید محلی ضروری هستند اگر بخواهیم راهحلهای مؤثر به جمعیتهایی که بیشترین نیاز را به آنها دارند، برسد.»

پژوهشگران گفتند که این یافتهها به ویژه مرتبط هستند زیرا دستورالعملهای بینالمللی برای غذاهای درمانی تغییر کرده است. دستورالعملهای قبلی الزام میکردند که حداقل نیمی از پروتئین در غذاهای درمانی از محصولات لبنی تأمین شود. دستورالعملهای جدیدتر این الزام را حذف کردهاند و توسعه فرمولاسیونهای غیر لبنی با استفاده از محصولات زراعی موجود در محل را آسانتر کردهاند.

این مطالعه همچنین علاوه بر افزایش وزن، نشانههایی از بهبود در رشد خطی را نشان داد. پژوهشگران گفتند این امر این احتمال را مطرح میکند که فرمولاسیونهای آینده بتوانند برای رسیدگی به هر دو مشکل سوءتغذیه حاد شدید و مشکلات طولانیمدت رشد طراحی شوند.

با این حال، یافتهها مقدماتی هستند. این فرمولاسیون در یک مدل پیشبالینی و نه در کودکان آزمایش شد. اگر مطالعات بیشتر نتایج را تأیید کنند، غذاهای درمانی تولید شده در محل میتوانند به طور بالقوه وابستگی به شیر خشک وارداتی را کاهش دهند.

این پژوهش شامل دانشمندانی از دانشگاه عبری اورشلیم، دانشگاه گرینویچ، دانشگاه کنت، دانشگاه ایالتی بنوئه و دانشگاه ناتینگهام، و همچنین سازمانهای همکار در کنیا و ایرلند بود.