برای نخستین بار در سالهای اخیر، نشست شورای انجمن اسرائیل و اتحادیه اروپا در بروکسل برگزار شد. گیدئون ساعر، وزیر امور خارجه، در این نشست سخنرانی کرد و به وزرای خارجه اتحادیه اروپا گفت: «روابط ما نباید گروگان درگیری تلخ با همسایگان فلسطینیمان باشد.»
برای نخستین بار از سال ۲۰۱۲، نشست شورای انجمن اسرائیل و اتحادیه اروپا – تریبون عالیرتبه برای مدیریت روابط اسرائیل و اتحادیه اروپا – با حضور کایا کالاس، مسئول سیاست خارجی و امنیتی اتحادیه اروپا، گیدئون ساعر، وزیر امور خارجه، و وزرای خارجه اتحادیه اروپا در بروکسل برگزار شد. این نشست پس از ۳ ساعت بحث و تبادل نظر پایان یافت.
در این نشست وزرای خارجه ۲۰ کشور از جمله بلژیک، جمهوری چک، هلند، دانمارک، لوکزامبورگ، رومانی، پرتغال، اسپانیا و سوئد، و نمایندگان ۶ کشور دیگر حضور داشتند. پیش از این نشست، گیدئون ساعر با کایا کالاس، مسئول سیاست خارجی و امنیتی اتحادیه اروپا، دیدار و گفتوگو کرد. این نشست علاوه بر بحث و بررسی مسائل سیاسی، با هدف آغاز و تقویت همکاریهای موجود میان اسرائیل و اتحادیه اروپا در زمینههای تجارت، تحقیق و توسعه، علم و فرهنگ برگزار شد.
پس از این نشست، کمیتههای فرعی مشترک اسرائیل و اتحادیه اروپا در این زمینهها پس از ۱۸ ماه تعلیق، دوباره فعال شدند. بحثهای منظم به بازگشت به همکاری سازنده کمک خواهد کرد.
گیدئون ساعر، وزیر امور خارجه: «نشست انجمن مهم است و من از گفتوگوی سازنده میان اتحادیه اروپا و اسرائیل استقبال میکنم. روابط خوب میان اسرائیل و اتحادیه اروپا به نفع هر دو طرف است و من به تلاش برای تقویت آنها ادامه خواهم داد. من معتقدم که اسرائیل برای اتحادیه اروپا ارزش زیادی دارد. ما در ۱۶ ماه گذشته ثابت کردهایم که اسرائیل جزیرهای از قدرت و ثبات در خاورمیانه پرآشوب است. ما تنها دموکراسی در خاورمیانه هستیم. ما تهدیدهای مشترکی برای سبک زندگی غربی خود داریم. ما باید برای حفظ دموکراسی، نظم جهانی و ثبات با یکدیگر همکاری کنیم. روابط ما نباید گروگان درگیری تلخ با همسایگان فلسطینیمان باشد.»
در مورد سوریه: «سوریه تنها در صورتی میتواند باثبات باشد که فدراسیونی شامل خودمختاریهای مختلف باشد و به سبکهای زندگی متنوع احترام بگذارد.»
در مورد یهودستیزی در اروپا: «۸۰ سال پس از هولوکاست، موج عظیمی از یهودستیزی، به ویژه در خاک اروپا، فوران کرده است. اروپا مسئولیت رسیدگی به این موضوع را بر عهده دارد. اگرچه ما از گامهای برداشته شده قدردانی میکنیم، اما صادقانه بگوییم، معتقدیم که کافی نیست. در آمریکا، کاهش چشمگیری در یهودستیزی رخ داده است. این امر با سرکوبها و دستورات رئیسجمهور ترامپ مرتبط است. مشکلات جدی در دانشگاههای آمریکا وجود داشت، اما اکنون یهودیان در آنجا احساس امنیت بیشتری میکنند. ارتباطی میان یهودستیزی و اسرائیلستیزی وجود دارد. ما انتقادات مشروع را میپذیریم، اما انکار حق اساسی اسرائیل برای وجود، یهودستیزی است.»
در مورد ایران: «بزرگترین خطر برای جهان این است که خطرناکترین رژیم به خطرناکترین سلاح دست یابد. ملت یهود از تاریخ آموخته است – وقتی دشمن شما قصد نابودی شما را اعلام میکند، بهتر است به او اعتماد کنید. دستیابی ایران به سلاحهای هستهای احتمالاً مسابقه تسلیحات هستهای را در خاورمیانه آغاز خواهد کرد. عربستان سعودی، ترکیه و دیگران به آن خواهند پیوست. ایران، مانند کره شمالی، معتقد است که دستیابی به سلاحهای هستهای امنیت آن را افزایش خواهد داد. جهان باید این پارادایم را معکوس کند. جامعه بینالمللی باید روشن کند که اگر ایران به برنامه هستهای خود ادامه دهد، موجودیت رژیم خود را به خطر میاندازد. زمان اقدام اکنون است. تضعیف چشمگیر حزبالله توسط اسرائیل در نهایت منجر به عدم حضور اسد در قدرت در سوریه شد. فرصتی برای تغییر مثبت در لبنان وجود دارد. فرصتی برای رهایی لبنان از اشغال ایران و انتقال آن به اردوگاه عملگرای عرب وجود دارد. همانطور که این هفته در “مراسم تشییع جنازه” نصرالله گفتیم – آنها هنوز تسلیم نشدهاند. ایران در حال قاچاق پول به لبنان است. اگر ارتش لبنان قویتر از حزبالله باشد، آینده لبنان بهتر خواهد بود. در غیر این صورت، تحت اشغال ایران باقی خواهد ماند. پول ایران با کمک ترکیه، از طریق استانبول، به لبنان منتقل میشود.
من صحبتهایی در مورد انتقال قدرت در سوریه میشنوم. این مضحک است. دولت جدید یک گروه تروریستی جهادی اسلامی از ادلب است که دمشق را به زور تصرف کرده است. همه ما خوشحالیم که اسد رفته است، اما باید واقعبین باشیم. اسلامگرایان شیرین صحبت میکنند – ببینید ایران در سال ۱۹۷۹ چگونه صحبت میکرد. اما همه میدانند رهبر جدید کیست. آنها از علویها انتقام میگیرند، به کردها آسیب میزنند. ما امنیت خود را در مرز به خطر نمیاندازیم. حماس و جهاد اسلامی برای ایجاد جبهه دیگری علیه اسرائیل در سوریه فعالیت میکنند.»
گیدئون ساعر همچنین گفت: آنروا (UNRWA) بخشی از مشکل است – نه راهحل. در مدارس آنروا تحریکات از بدترین نوع وجود داشت. این قانون با اکثریت قابل توجهی در کنست تصویب شد.
