نوشته پسخ بنسون • ۲۵ اوت ۲۰۲۶
اورشلیم، ۲۵ اوت ۲۰۲۶ (TPS-IL) — پژوهشگران اسرائیلی شواهدی یافتهاند که نشان میدهد شکارچیان گردآورنده ناتوفی حدود ۱۵۰۰۰ سال پیش روشهای نظاممندی را برای برداشت غلات وحشی ابداع کردهاند، که این امر نشاندهنده آزمایش انسانها با مدیریت محصولات وحشی هزاران سال پیش از ظهور کشاورزی تثبیتشده است.
این یافتهها که توسط دانشگاه حیفا اعلام شد، شواهد جدیدی از برداشت عمدی غلات پیش از اهلیسازی محصولات ارائه میدهد. پژوهشگران میگویند ناتوفیها غلات وحشی را در مراحل مختلف رسیدگی برداشت میکردند که این نشاندهنده یک فرایند سازمانیافته و دانش دقیق از گیاهانی است که به آنها متکی بودند.
مزرعه گندم در دره ایالون اسرائیل آماده برداشت در ۲۰ مه ۲۰۲۵. عکس از روی بیسویچ/TPS-IL
دکتر ایریس گرومن-یاروسلاوسکی از دانشگاه حیفا، که سرپرست این مطالعه بود، گفت: «این یافتهها نه تنها برداشت غلات را نشان میدهد، بلکه وجود گونههایی را که مانند گونههای اهلی شده امروزی تجزیه نمیشوند، آشکار میسازد و ناتوفیها میدانستند چگونه آنها را تشخیص داده و برای افزایش برداشت از آنها بهرهبرداری کنند.»
فرهنگ ناتوفی در شام بین حدود ۱۵۰۰۰ تا ۱۲۰۰۰ سال پیش وجود داشت، در حالی که جوامع شکارچی گردآورنده به طور فزایندهای سبک زندگی یکجانشینی را اتخاذ میکردند. این دوره با سکونتگاههای بزرگتر، ذخیرهسازی غذا و ابزارهای پیچیدهتر مشخص میشد.
پژوهشگران ۹۰ تیغه داس را از تراس غار نهر کارمل، یک سایت باستانشناسی در جنوب حیفا، و ۶۸ تیغه دیگر را از سایت سیلویا ۱ در دره اردن مورد بررسی قرار دادند. آنها با استفاده از میکروسکوپ با بزرگنمایی تا ۲۰۰ برابر، علائم سایش باقیمانده بر روی تیغهها در حین استفاده را تحلیل کردند.
این تیم شواهدی یافت که نشان میداد جوامع ناتوفی غلات وحشی را در مراحل مختلف رسیدگی در طول دورههای چند هفتهای برداشت میکردند.
برای آزمایش یافتههای خود، پژوهشگران ۱۷ آزمایش با استفاده از ۲۲ داس بازسازیشده برای برداشت غلات وحشی در مراحل مختلف رسیدگی در نقاط مختلف اسرائیل انجام دادند. با مقایسه علائم سایش تولید شده در طول آزمایشها با علائم یافت شده بر روی ابزارهای باستانشناسی، آنها توانستند بین برداشت غلات نیمهرس و غلات رسیدهتر تمایز قائل شوند.
هر ۱۵۸ تیغه باستانشناسی علائم سایشی سازگار با برداشت غلات را نشان میدادند. حدود نیمی از آنها شواهدی از استفاده طولانیمدت را نشان میدادند، در حالی که برخی در حین استفاده تیز یا نگهداری شده بودند.
پژوهشگران گفتند: «علائم استفاده نشان میدهد که داس ابزاری بود که در مراحل مختلف کار استفاده میشد. این ترکیب نشاندهنده یک فرایند کار سازمانیافته و دانش عملی توسعهیافته در پردازش غلات وحشی است.»
پژوهشگران گفتند که برداشت غلات قبل از پراکنده شدن طبیعی آنها، تعداد دانههای موجود برای بازسازی در سال بعد را کاهش میداد. بنابراین، حفظ و کاشت برخی دانهها میتوانست به حفظ برداشتها و افزایش احتمالی بازده کمک کند.
گرومن-یاروسلاوسکی گفت: «ما این را شکلی اولیه از کشت غلات میدانیم، اگرچه هنوز کشاورزی تثبیتشدهای که در دوره نوسنگی توسعه یافت، نیست.»
این مطالعه در مجله علمی معتبر Scientific Reports منتشر شد.
