بیانیه مطبوعاتی کنست • تاریخ نامعتبر کمیته آموزش، فرهنگ و ورزش و کمیته حقوق کودک امروز (دوشنبه) بحث مشترکی را در مورد چالشهای دوران کودکی در شرایط اضطراری برگزار کردند. این بحث بر وضعیت دشوار مراکز مراقبت روزانه خصوصی و درخواست برای برابر کردن طرح جبران خسارت آنها با مراکز روزانه «نمادین» یارانهای متمرکز بود. اعضای کنست به شدت از نمایندگان خزانهداری انتقاد کردند و مدعی شدند که طرح پیشنهادی تبعیض ناروا ایجاد میکند و به والدین و کارکنان آموزشی آسیب جدی میرساند.
روم بار آو، نماینده خزانهداری، توضیح داد که طرح کمک برای مراکز روزانه یارانهای که دیروز توسط وزیر دارایی ارائه شد، بر اساس پیشنویس قوانینی برای تداوم کسب و کار و طرح تعلیق موقت کار استوار است که انتظار میرود به زودی به قانون تبدیل شوند.
بر اساس پیشنویس تداوم کسب و کار، برای واجد شرایط بودن دریافت غرامت، مرکز روزانه باید ابتدا پرداختهای والدین را بازپرداخت کند و بدین ترتیب کاهش درآمد را نشان دهد. غرامت اعطایی بر اساس میزان کاهش درآمد تعیین خواهد شد. بنابراین، بازپرداخت به والدین برای ماه مارس تا آوریل پرداخت خواهد شد، با غرامت دستمزد از دست رفته ۷۵ درصد هزینههای حقوق و تا ۲۲ درصد سایر هزینههای عملیاتی (غیر از حقوق). تحت طرح تعلیق موقت کار، کارفرمایان کارمندان را با مجموعهای از تسهیلات، حتی به صورت گذشتهنگر، در حالت تعلیق موقت قرار میدهند و آنها پرداختهایی معادل مزایای بیکاری دریافت خواهند کرد. پولی که به کارفرما بازگردانده میشود، سپس میتواند به والدین منتقل شود. بار آو تاکید کرد که تفاوتهایی بین مراکز روزانه «نمادین» و خصوصی وجود دارد، از جمله به دلیل سطوح مقررات و سودآوری. بار آو گفت: «دامنه انتقال پول به مراکز روزانه خصوصی بسیار بزرگتر است، در حد دهها میلیارد، و ما موظفیم پاسخی گسترده به کل اقتصاد ارائه دهیم.»
اعضای کنست با طرح پیشنهادی مخالفت کردند: «مراکز روزانه مانند هیچ کسب و کار دیگری نیستند.» ییرون لوی، نماینده کنست، پیشنهاد داد که مراکز روزانه مانند مالیات بر درآمد و مالیات بر ارزش افزوده، امکان تعویق پرداخت را داشته باشند. بار آو پاسخ داد: «ما نمیتوانیم فقط برای آنها تعویق مجاز باشیم و نه برای سایر نهادها.»
در طول بحث، اعضای کنست چندین پیشنهاد برای حل بحران مطرح کردند. اولین مورد، مکانیزم جبران خسارت مستقیم برای والدین، از طریق موسسه بیمه ملی بر اساس رسیدها است که ثبات تجاری برای مراکز فراهم میکند و از دریافت هزینه بیش از حد از والدین جلوگیری میکند. دوم، برابر کردن شرایط مراکز روزانه خصوصی با مراکز روزانه «نمادین» است: انتقال بودجه مستقیم به مراکز روزانه خصوصی برای جلوگیری از فروپاشی آنها و تضمین حقوق مراقبان.
کتی شتریت، نماینده کنست و رئیس کمیته حقوق کودک، گفت: «در دو سال گذشته، ۶۰۰ مرکز تعطیل شده و هزاران مرکز دیگر در معرض خطر هستند. مراکز روزانه موتور محرکه اقتصاد هستند و به والدین امکان میدهند سر کار بروند. طرح پیشنهادی خزانهداری دست و پا گیر و غیرحرفهای است. رویه سادهتری بیاورید. من این را به این شکل رها نخواهم کرد. در صورت لزوم، برای جلوگیری از شکافی که شما ایجاد کردهاید، تا نخستوزیر پیش خواهیم رفت.»
شیرن هاسکل، نماینده کنست، با عصبانیت افزود: «والدین جوان خودپرداز دولت نیستند. دولت هزینههای نظارتی گزافی را بر مهدکودکهای خصوصی تحمیل کرد و اکنون که نیاز به جبران خسارت است، از مسئولیت شانه خالی میکند. طرح فعلی غیرقابل اجرا است.»
یوسف طیب، نماینده کنست، تاکید کرد که مهدکودکهای خصوصی خلأ باقیمانده از سوی دولت را پر کردهاند: «وقتی تنها ۲۷ درصد از کودکان در مراکز روزانه «نمادین» هستند، نمیتوان حقوق را به گونهای برابر کرد که عادلانه نباشد. مهدکودکهای خصوصی در صورت مجبور شدن کارکنان به انتظار ماهها برای دریافت حقوقشان، فروپاشند.»
سیما آرون، معلم مهدکودک که نماینده دهها مهدکودک بود، با چشمانی اشکبار گفت: «ما نمیتوانیم خود را در مقابل والدین قرار دهیم؛ آنها قلب ما هستند. ما دیگر نمیتوانیم چیزی را جذب کنیم. چرا مراکز روزانه «نمادین» از ما بهترند؟ آنها جایی برای پذیرش کودکان ما ندارند.»
کمیتهها از وزارت دارایی خواستند تا پیشنهادات مطرح شده و همچنین پیشنهاد مشاور حقوقی کمیته آموزش، адво شورا، نیرا لمای راخلفسکی، مبنی بر استفاده از قانون بیمه ملی به عنوان چارچوبی برای یک ترتیب استثنایی برای مراکز روزانه خصوصی را بررسی کند.















