وزارت اطلاعات ایران: سازمانی پیچیده که در سرکوب مردم ایران نقش کلیدی دارد
حمله غافلگیرکننده «غرش شیر» نامی را که احتمالا برای بسیاری از اسرائیلیها ناآشنا بود، به صدر اخبار و کانون توجهات آورد: وزارت اطلاعات. در جریان حملات اولیه، ارتش اسرائیل دو مقام ارشد وزارت اطلاعات ایران را که پشت سازمانی پیچیده قرار دارد و بدنه کلیدی رژیم برای سرکوب و خاموش کردن مردم ایران محسوب میشود و فرمانده آن مستقیماً زیر نظر رهبر است، از بین برد.
این افراد سعید یحیی حمیدی - که معاونت اطلاعاتی امور اسرائیل و رهبری سازمان را بر عهده داشت و سالها طرحهای تروریستی بسیاری علیه یهودیان، عناصر غربی و مخالفان رژیم در ایران و خارج از کشور صادر میکرد - و جلال پورحسین، رئیس دایره اطلاعات در نهاد اطلاعاتی بودند. در کنار آنها، چندین مقام ارشد دیگر که برای پیشبرد عملیات تروریستی فعالیت میکردند، حذف شدند.
تکامل نهاد اطلاعاتی مرکزی رژیم تروریستی در سال ۱۹۷۹ آغاز شد، زمانی که آیتالله روحالله خمینی آنچه بعدها وزارت نام گرفت را تأسیس کرد و این نهاد زیر نظر او قرار گرفت. هدف اولیه آن جمعآوری اطلاعات داخلی برای اجرای قوانین جمهوری نوپای تئوکراتیک و همچنین تحقیق درباره همسایه خود - عراق - بود.
چهار سال بعد، تمام سازمانها و واحدهای اطلاعاتی ایران ادغام شدند و بدین ترتیب وزارت اطلاعات برای اولین بار تأسیس شد. مأموریت جدید سازمان متحد بر رسیدگی به تمام مسائل مربوط به اطلاعات، از جمله انجام عملیات تروریستی پیشگیرانه متمرکز شد: بیشتر این عملیات علیه اسرائیلیها در اسرائیل و خارج از کشور بود.
وزارت اطلاعات شامل نهادهای مختلفی بود که هر کدام مأموریت متفاوتی داشتند: از نظارت و کنترل داخلی شهروندان ایران گرفته تا حذف مخالفان رژیم و سرکوب اعتراضات.
همانطور که ذکر شد، این نهاد مستقیماً زیر نظر رهبر معظم ایران قرار دارد، که آن را به ابزاری کاملاً چندمنظوره برای او تبدیل میکند. بنابراین، پس از به قدرت رسیدن خامنهای در پی مرگ خمینی، او شروع به ترویج سیستماتیک افراد نزدیک به خود در وزارت اطلاعات کرد - و بدین ترتیب، بیشتر تلاشها بر ترور و دستگیری مخالفان حاکم جدید متمرکز شد.
تغییر در سال ۲۰۱۷ رخ داد: در آن زمان، اختیارات وزارت اطلاعات در داخل ایران گسترش یافت و همزمان، عملیات بیشتری در خارج از جمهوری اسلامی در فعالیتهای آن ادغام شد. از این مرحله، همکاریهای بسیاری با سازمانهای تروریستی حزبالله و نیروی قدس ثبت شد. این همکاریها به دلیل نزدیکی وزارت اطلاعات به سایر دفاتر دولتی در ایران امکانپذیر شد.
در بیشتر موارد، مأموران تحت پوشش دیپلمات در کنسولگریهای آن کشورها مستقر میشدند: دخالت آنها در حملات تروریستی یا در پوششی که سفارتخانهها در آن کشور برای عاملان عملیات تروریستی فراهم میکردند، مشهود بود.
علاوه بر این، این سازمان مسئول ارتباط با نیروهای نیابتی ایران، طرحهای تروریستی آنها در خاورمیانه، و نظارت بر اطلاعات خارجی - و همچنین جلوگیری از جمعآوری اطلاعات در مورد رژیم ایران توسط سازمانهای خارجی است.
حتی در داخل کشور، وزارت اطلاعات در هر یک از استانها نمایندهای را اداره میکند که وظیفه نظارت بر فعالیتهای ساکنان را بر عهده دارد. آنها مخالفان سیاسی، اقلیتهای مذهبی و اقلیتهای قومی را «شکار» میکنند. این فعالیت از مرزهای کشور فراتر میرود و در ایجاد پروفایلهایی از سازمانها و گروهها، مانند مردم فارسیزبان خارج از ایران، تجلی مییابد.
و در مورد ترورهای قابل توجهی که در موج اولیه عملیات «غرش شیر» انجام شد، در کنار حمله به مقر وزارت اطلاعات: اینها ضربه شدیدی به توانایی رژیم برای ادامه پیشبرد طرحهای تروریستی و توانایی آن برای تهدید کسانی که جرأت میکنند سر بلند کنند - و با آن مخالفت کنند - وارد میکند.
موضوعات مرتبط
