توسط پسخ بنسون • ۱۴ ژوئن ۲۰۲۶
اورشلیم، ۱۴ ژوئن ۲۰۲۶ (تیپیاس-آیال) — دانشمندان اسرائیلی شکلی ناشناخته از حافظه ایمنی را شناسایی کردهاند که ممکن است به بدن در هدف قرار دادن سلولهای سرطانی کمک کند و بتواند مسیرهای جدیدی را به سوی واکسنهای سرطان باز کند.
یک مطالعه اخیر از موسسه علوم وایزمن نشان داد که سرطان ممکن است به اندازهای که قبلاً تصور میشد برای سیستم ایمنی نامرئی نباشد، و این نشان میدهد که سلولهای B حافظهدار، که مدتهاست به دلیل محافظت در برابر عفونتها شناخته شدهاند، میتوانند پاسخی هدفمند علیه تومورهای بدخیم نیز ارائه دهند.
این یافتهها که در مجله علمی ایمنیشناسی (Immunity) منتشر شده است، فرضیههای دیرینه را به چالش میکشد و راههای جدیدی را برای توسعه واکسنهای سرطان باز میکند.
سیستم ایمنی برای تولید آنتیبادیها، پروتئینهایی که تهدیداتی مانند ویروسها و باکتریها را شناسایی و به خنثی کردن آنها کمک میکنند، به سلولهای B متکی است. هنگامی که یک سلول B برای اولین بار با یک هدف روبرو میشود، در غدد لنفاوی فرآیند پالایشی را طی میکند، جایی که دقت آنتیبادیهای خود را بهبود میبخشد. برخی از این سلولها به سلولهای B حافظهدار طولانیمدت تبدیل میشوند که در غدد لنفاوی باقی میمانند و آماده پاسخدهی سریع در صورت بازگشت تهدید هستند. با این حال، از آنجایی که تومورها از بافتهای خود بدن منشأ میگیرند، مشخص نبود که آیا چنین حافظه ایمنی میتواند علیه سرطان نیز شکل بگیرد یا خیر.
این مطالعه اسرائیلی که توسط محققان آزمایشگاه پروفسور زیو شولمن رهبری شد، نمونههای تومور و غدد لنفاوی مجاور ۱۱ بیمار مبتلا به سرطان تخمدان اپیتلیال درجه بالا، شایعترین و تهاجمیترین شکل این بیماری را مورد بررسی قرار داد.
محققان با کمال تعجب دریافتند که بیشتر سلولهای B در غدد لنفاوی نزدیک تومورها، سلولهای B حافظهدار بودند. تجزیه و تحلیل بیشتر نشان داد که برخی از این سلولها ارتباط نزدیکی با سلولهای B یافت شده در داخل خود تومورها دارند، که نشان میدهد آنها از غدد لنفاوی به بافت سرطانی مهاجرت کرده و فعالیت خود را در آنجا ادامه میدهند.
آزمایش حافظه ایمنی
سپس تیم، طرحهای ژنتیکی این آنتیبادیها را جداسازی کرده و آنها را در آزمایشگاه بازتولید کردند تا عملکردشان را آزمایش کنند. بیش از یک سوم آنتیبادیهای مهندسی شده به شدت به سلولهای سرطانی تخمدان متصل شدند، در حالی که اتصال بسیار ضعیفتری به سلولهای سالم انسانی نشان دادند.
شولمن گفت: «ما نگران بودیم که آنتیبادیها به طور نامشخصی به سلولهای انسانی حمله کنند، اما در واقع آنها به یک سلاح هدفمند علیه سرطان تخمدان تبدیل شدند.»
محققان معتقدند این گزینشپذیری مهم است، زیرا نشان میدهد سیستم ایمنی میتواند سلولهای سرطانی را از بافت طبیعی تشخیص دهد، علیرغم منشأ بیولوژیکی مشترکشان. دکتر ناهوم ناتان، که این مطالعه را رهبری کرد، توضیح داد که این یافتهها نشان میدهند این سلولهای B حافظهدار ذخایر غیرفعال نیستند، بلکه شرکتکنندگان فعال در پاسخ ایمنی هستند که قادر به حرکت بین غدد لنفاوی و تومورها و سازگاری در حین انجام این کار میباشند.
این مطالعه همچنین یک مانع غیرمنتظره را آشکار کرد. در غدد لنفاوی نزدیک تومورها، فعالیت ایمنی به نظر میرسید توسط ماکروفاژها، نوعی سلول ایمنی که سلولهای دیگر را در طول التهاب حذف میکند، سرکوب میشود. محققان با استفاده از تصویربرداری زنده، ماکروفاژهایی را مشاهده کردند که سلولهای B را در مراحل آموزششان میبلعیدند و به طور مؤثری تشکیل حافظه ایمنی جدید را محدود میکردند.
این سرکوب ممکن است توضیح دهد که چرا سرطان با وجود پاسخ ایمنی میتواند ادامه یابد. همچنین این احتمال را مطرح میکند که اصلاح این سلولهای تنظیمی میتواند دفاع طبیعی بدن را تقویت کند.
به طور مهم، برخی از آنتیبادیهای شناسایی شده به یک پروتئین کلیدی درگیر در رشد و گسترش سرطان حمله کردند، که نشان میدهد تومورها ممکن است از طریق جهش به تنهایی از چنین پاسخهایی فرار کنند.
محققان همچنین خاطرنشان کردند که مکانیسمهای سرکوب ایمنی مشابه ممکن است در بیماریهای دیگر، از جمله بیماریهای التهابی روده، که در آنها ماکروفاژهای بیش از حد سرکوبکننده میتوانند فعالیت ایمنی مفید را کاهش دهند، رخ دهد.
این مطالعه به چندین کاربرد عملی اشاره دارد که بیشتر آنها هنوز در مراحل اولیه تحقیق هستند.
اگر سلولهای B حافظهدار بتوانند به طور قابل اعتمادی برای تشخیص اهداف خاص تومور آموزش داده شوند، میتوان از آنها برای آموزش سیستم ایمنی برای تشخیص زودهنگام سرطان یا پاسخ قویتر پس از درمان استفاده کرد.
کاربرد دیگر، درمانهای مبتنی بر آنتیبادی است. از آنجایی که محققان با موفقیت آنتیبادیها را از این سلولهای B حافظهدار جدا و بازتولید کردند، این آنتیبادیها به طور بالقوه میتوانند به داروهای هدفمند تبدیل شوند.
در نهایت، این تحقیق در را به سوی بازبرنامهریزی سیستم ایمنی باز میکند. اگر دانشمندان بتوانند ماکروفاژهای سرکوبکننده را که فعالسازی سلولهای B را در غدد لنفاوی محدود میکنند، بهتر کنترل کنند، ممکن است بتوان توانایی طبیعی بدن برای ایجاد حافظه ضد سرطانی را افزایش داد – یا برعکس، حافظه ایمنی را در شرایطی که مضر میشود، مانند بیماریهای خودایمنی، تضعیف کرد.