همزمان با بهبود وضعیت اسرائیل پس از جنگ، مطالعهای نشان میدهد که فشارهای مالی و سلامت روان در هم تنیده شدهاند

توسط پسخ بنسون • ۷ اکتبر ۲۰۲۶
اورشلیم، ۷ اکتبر ۲۰۲۶ (TPS-IL) — بر اساس مطالعه جدیدی در اسرائیل، به نظر میرسد تأثیر جنگ بر سلامت روان و امور مالی اسرائیلیها در هر دو جهت عمل میکند؛ پریشانی روانی افراد را در برابر مشکلات مالی آسیبپذیرتر میکند و مشکلات مالی نیز بعداً افسردگی، اضطراب و استرس پس از سانحه را بدتر میکند.

در حالی که اثرات روانی جنگ به خوبی مستند شده است، این مطالعه نشان میدهد که سختیهای مالی ممکن است به حفظ این اثرات برای مدت طولانی پس از شوک اولیه کمک کند. یافتهها به رویکردی گستردهتر برای بهبودی اشاره دارد که در آن کمکهای اقتصادی و مراقبتهای بهداشت روان بهویژه برای افرادی که با از دست دادن درآمد، مشکلات شغلی و افزایش هزینهها روبرو هستند، بهطور همزمان ارائه میشود.

این مطالعه که توسط دانا کاتسوتی از دانشگاه عبری اورشلیم رهبری شد، ۱,۰۳۵ بزرگسال یهودی اسرائیلی را در طول سال اول پس از حمله حماس در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ دنبال کرد. شرکتکنندگان چهار بار مورد بررسی قرار گرفتند که اولین بار دو هفته پس از حمله بود و در مورد سلامت روان و وضعیت مالی آنها سؤال شد.

یافته کلیدی این بود که ارتباط بین این دو صرفاً مسئلهای از جنگ نبود که باعث مشکلات مالی شود و سپس به سلامت روان افراد آسیب برساند.

در عوض، محققان شواهدی از یک چرخه یافتند.

در اوایل جنگ، اسرائیلیهایی که سطوح بالاتری از افسردگی و اضطراب داشتند، احتمال بیشتری داشت که در ماههای بعد دچار مشکلات مالی شوند. بعداً، این مشکلات مالی با بدتر شدن افسردگی، اضطراب و اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) مرتبط بود.

کاتسوتی گفت: «یافتههای ما نشان میدهد که پیامدهای روانی و اقتصادی درگیری طولانیمدت را نمیتوان به عنوان مشکلات جداگانه در نظر گرفت. پریشانی روانی ممکن است آسیبپذیری فرد را در برابر سختیهای مالی افزایش دهد و آن سختیها سپس میتوانند به مشکلات روانی بیشتر کمک کنند.»

فشار مالی تأثیر میگذارد

این مطالعه که در مجله علمی معتبر Social Psychiatry and Psychiatric Epidemiology منتشر شده است، دریافت که مشکلات سلامت روان مدت کوتاهی پس از حمله ۷ اکتبر بهطور گستردهای شایع بود.

دو هفته پس از حمله، ۵۵.۸ درصد از شرکتکنندگان نمرات افسردگی بالاتر از حد بالینی مطالعه داشتند، در حالی که ۶۱.۱ درصد از حد بالینی برای اضطراب فراتر رفتند. این اعداد در طول شش ماه آینده به میزان قابل توجهی کاهش یافت، اما در نقطه یکسالگی دوباره شروع به افزایش کردند.

علائم PTSD نیز افزایش یافت؛ ۱۶.۹ درصد از شرکتکنندگان در شش ماهگی بالاتر از حد بالینی مطالعه بودند در مقایسه با ۲۱.۴ درصد یک سال پس از حمله.

اختلالات مالی نیز گسترده بود. شرکتکنندگان از دست دادن شغل، مرخصی بدون حقوق، کاهش درآمد، افزایش هزینهها و زیانهای تجاری گزارش کردند. بیش از نیمی از آنها یک سال پس از حمله همچنان با مشکلات اقتصادی متوسطی روبرو بودند.

محققان دریافتند که هرچه افراد مشکلات مالی بیشتری را تجربه میکردند، علائم افسردگی، اضطراب و PTSD آنها شدیدتر بود.

این ارتباط حتی پس از آنکه محققان عواملی از جمله سن، جنسیت، درآمد قبل از جنگ و قرار گرفتن در معرض رویدادهای جنگی را در نظر گرفتند، باقی ماند.

یکی از یافتههای قابل توجه این بود که سختیهای مالی به طور مداومتری با سلامت روان ضعیف مرتبط بود تا معیار کلی محققان از قرار گرفتن مستقیم در معرض جنگ.

محققان هشدار دادند که این به این معنی نیست که مشکلات مالی آسیبرسانتر از تجربه مستقیم جنگ است. بلکه، مشکلات مالی ممکن است تأثیر بهویژه ماندگاری داشته باشند زیرا میتوانند زندگی روزمره را مختل کنند و باعث شوند افراد احساس ناامنی بیشتری کنند و توانایی کمتری برای برنامهریزی برای آینده داشته باشند.

این مطالعه دارای چندین محدودیت است. این مطالعه بر گزارشهای خود شرکتکنندگان از علائم و وضعیت مالی آنها تکیه داشت و تشخیص بالینی ارائه نکرد. شرکتکنندگان همچنین اسرائیلیهای یهودی بودند، بنابراین یافتهها لزوماً قابل تعمیم به جمعیت عرب اسرائیل نیستند.

با این حال، محققان گفتند که یافتهها پیامدهایی برای نحوه واکنش دولتها و سازمانهای امدادی به درگیریهای طولانیمدت دارد.

آنها گفتند که درمان سلامت روان به تنهایی ممکن است برای افرادی که هم با پریشانی روانی و هم با بیثباتی مالی دست و پنجه نرم میکنند، کافی نباشد.

افرادی که به دنبال مراقبتهای بهداشت روان هستند، میتوانند برای مشکلات مالی غربالگری شوند، در حالی که کسانی که کمک اقتصادی دریافت میکنند، میتوانند حمایت بهداشت روان دریافت کنند. این مطالعه همچنین نشان میدهد که شناسایی و رسیدگی زودهنگام به هر دو مشکل میتواند به جلوگیری از چرخهای کمک کند که در آن پریشانی روانی به بیثباتی مالی کمک میکند و به نوبه خود، سختیهای مالی سلامت روان را بدتر میکند.

کاتسوتی گفت: «بنابراین، حمایت از بهبودی ممکن است مستلزم رسیدگی همزمان به هر دو باشد.