نخستوزیر بنیامین نتانیاهو امروز [ترجمه از عبری]:
«وزیر آموزش و پرورش، یوآو کیش،
شرکتکنندگان در مسابقه،
اعضای هیئت داوران، و البته برندگان،
به شما تبریک میگویم و احسنت!
همانطور که در کتاب مزامیر آمده است: «آتش چوبها را میسوزاند و شعله کوهها را فرا میگیرد» [۸۳:۱۴].
در آغاز سخنانم، مایلم به آتشنشانان و نیروهای امدادی و سایر عناصری که برای مهار آتشسوزیها در تپههای اورشلیم تلاش فراوانی میکنند، قوت قلب بدهم. این کار سادهای نیست؛ بلایای طبیعی وجود دارند و بلایای انسانی نیز. کار سختی در پیش است.
همسایگان ما که ادعای عشق به این سرزمین را دارند، در تبلیغات و تحریکات خود در شبکههای فلسطینی میگویند – سرزمین را بسوزانید. ما این سرزمین را دوست داریم و از آن محافظت میکنیم!
من مطمئنم که ما نیز با موفقیت از این چالش سربلند بیرون خواهیم آمد. ما تمام تلاش خود را برای مهار آتش و بازگرداندن آنچه آسیب دیده است، به کار میبندیم.
شاعر، اوری زوی گرینبرگ، روحش شاد، دوست بزرگ خانواده من، ۴۴ سال پیش در روز استقلال درگذشت. گرینبرگ در یکی از اشعار خود نوشت: «صهیونی که در آتش میایستد و نمیسوزد».
مانند بوتهای که در آتش میسوخت اما نابود نمیشد، ملت ما نیز چنین است. ما پایداری میکنیم، ما وجود داریم، ما پیروز میشویم و به ساختن میهن خود ادامه میدهیم، هرچه بادا باد.
یک نکته دیگر در مورد پیروزی:
«ما اهداف بسیاری در جنگ داریم؛ مایلیم تمام گروگانهای خود را بازگردانیم. تا امروز، ۱۴۷ گروگان زنده و در مجموع ۱۹۶ نفر را بازگرداندهایم. تعداد بیشتری وجود دارند – تا ۲۴ نفر زنده، در مجموع ۵۹ نفر. ما میخواهیم زندگان و مردگان را نیز بازگردانیم؛ این یک هدف بسیار مهم است. در جنگ، هدف نهایی وجود دارد – و آن هدف نهایی پیروزی بر دشمنان ماست، و ما به آن دست خواهیم یافت.
اکنون، چند کلمه در مورد خود انجیل: صادقانه بگویم، برای من، رقابت سخت است. داوری دشوار است. من اکنون در مورد رقابت بین شرکتکنندگان صحبت نمیکنم؛ به هر حال، مسابقه تعیین شده است.
من در مورد این پرسش صحبت میکنم: کدام آیه از انجیل با جنگ رهاییبخش بیشترین تناسب را دارد؟ این جنگ ماست.
شاید آیه در کتاب اعداد [۲۳:۲۴]: «بنگر، قومی که چون شیر ماده برمیخیزد و چون شیر نر خود را برمیافرازد».
پس از حمله ۷ اکتبر، ما چون شیران برخاستیم و با جنگ بر دشمنان خود تاختیم.
یا شاید، آیه دیگری، از کتاب امثال [۳:۳۱]: «به ظالم حسد مورز و راههای او را مپوی» [«ظالم» در عبری همآوا با «مرد حماس» است]. من معتقدم این آیه نیازی به توضیح ندارد؛ نباید به آنها حسادت کرد.
آیات مهم دیگری نیز وجود دارند، به عنوان مثال: «فرزندان تو دوباره به مرز خود باز خواهند گشت»، از کتاب ارمیا [۳۱:۱۷]. ما نهایت تلاش خود را برای بازگرداندن پسران و دخترانمان به خانه، و بازگرداندن گروگانهای عزیزمان به خانه، به کار میبندیم.
و یکی دیگر، این بار از کتاب مزامیر: «راه راستی را برگزیدهام» [۱۱۹:۳۰]. ما این را از سرباز دیدهبان، آگام برگر، شنیدهایم که گفت: «راه راستی را برگزیدهام و با راه راستی بازگشتهام».
و البته نامههایی وجود دارند که کلمه «عوز» [قدرت] را میسازند. «عوز» عدد ۷۷ است، برای اسرائیل.
انشاءالله، قدرت روحی سربازان و فرماندهان ما پیروزی را برای ما به ارمغان خواهد آورد!
همانطور که به شما گفتم: آیات بسیار زیبایی وجود دارد – و رقابت بین آنها سخت است. به همین دلیل معتقدم این یک انتخاب منفرد نیست، بلکه یک انتخاب چندگانه است. تمام آیاتی که ذکر کردم، بدون استثنا، الهامبخش هستند. آنها قدرت و انگیزه بیشتری به قهرمانان ما در جبهههای نبرد میبخشند.
این بزرگی انجیل است: انجیل با هر نسلی سخن میگوید. انجیل اساس وجود ماست – گنجینهای شگفتانگیز از روح، هویت و ارزشها.
چند هفته پیش، من با هیجان شاهد مراسم درختکاری بودم، که در آن درختانی از کیبوتص بعری در محلهای جدید که در جامعه عُتنئیل، در تپههای الخلیل ساخته میشود، کاشته شدند. محله جدید به نام بعر الحنان پس از قهرمان اسرائیل، الحنان کلمنسون، روحش شاد، نامگذاری شده است که جان بسیاری از ساکنان بعری را در روز قتل عام نجات داد.
درختانی که از غرب نقب آورده شدهاند – در خاک یهودیه و سامره کاشته شدهاند. در اطراف آنها، ایستاده در کنار هم، در آغوش هم، کیبوتصنشینان و شهرکنشینان. تصویر بزرگتری از نبوت حزقیال وجود ندارد [۳۷:۱۷]: «و آنها را به یکدیگر پیوند ده تا در دست تو یکی شوند».
این ارتباط شگفتانگیز بین انجیل و کاشت درخت در سرزمین اسرائیل – و پس از آتشسوزیها، ما درختان بیشتری در سراسر سرزمین خواهیم کاشت – این ارتباط نیز بخشی از میراث خانوادگی ما، من و همسرم سارا است.
پدر همسرم – پدر سارا، شموئل بن آرتزی، روحش شاد – در جوانی کشاورزی بود که باغهای بسیاری را شکوفا کرد. در عین حال، او همچنین مبارزی در تشکیلات زیرزمینی بود، اما انجیل در جهانبینی او مرکزیتی داشت. او نه تنها دانشجوی پرشوری از انجیل بود، بلکه مربی بزرگی نیز بود. او معلم انجیل بود و گروهی برای یادگیری انجیل تأسیس کرد؛ او در اولین گروه یادگیری انجیل بن گوریون حضور داشت و برخی از طولانیترین گروههای یادگیری انجیل در تاریخ اسرائیل را تأسیس کرد. او انجیل را زندگی میکرد و مصمم بود که انجیل را به شاگردانش القا کند.
یکی از شاگردانی که از او تأثیر پذیرفت، نوهاش، آونر پسر ما بود، که ۱۵ سال پیش، ابتدا جایزه مسابقه انجیل برای دولت اسرائیل را برد و سپس مقام سوم را در مسابقه بینالمللی انجیل کسب کرد. ما اینجا نشسته بودیم، من و همسرم سارا، با هیجان، و همانطور که مطمئنم بسیاری از پدران و مادران در اینجا هیجانزده بودند. این لحظهای از وجد بود، زیرا این کتاب، این بنیاد، در ملت ما زنده است، در درون ما زنده است، در فرزندان ما زنده است و به نوادگان ما منتقل میشود، چیزی واقعاً بزرگ.
مایلم با شما در میان بگذارم که شموئل بن آرتزی با نام ساموئل هان متولد شد. او نام خود را به بن آرتزی [«پسر سرزمین من»] تغییر داد به دلیل عشق شدیدش به سرزمین ما، به میراث اجدادمان.
و در اینجا مایلم با جوانان خارج از کشور صحبت کنم: شما نیز مانند شموئل بن آرتزی – پسران و دختران سرزمین ما شوید. به سرزمین بیایید – زیرا اسرائیل خانه همه ماست.
از همه شرکتکنندگان در مسابقه انجیل تشکر میکنم. از شما، داوران، تشکر میکنم.
تبریکات صمیمانه به برندگان.
روز استقلال مبارک!