روزهای نخست شهادت آویخای ماندلبلیت، دادستان کل سابق، سرشار از ناکامی بود

آویخای مندلبلیت، دادستان کل سابق، در اورشلیم به عنوان شاهد دفاع از بنیامین نتانیاهو شهادت داد و ۱۶ بار به طور مکرر پاسخ داد: «نمیدانم».

نوشته دیوید ایزرائیل • ۱۱ اکتبر ۲۰۲۶

اورشلیم، ۱۱ اکتبر ۲۰۲۶ (TPS-IL) — آویشای مندلبلت، دادستان کل سابق که تصمیم به متهم کردن بنیامین نتانیاهو گرفت، روز یکشنبه به عنوان شاهد دفاع در دادگاه منطقهای اورشلیم حاضر شد. بر اساس یک شمارش که با رونوشت کامل تطبیق داده شد، او ۱۶ بار در طول شهادت خود پاسخ داد «نمیدانم» و ۲۴ بار دیگر گفت «ممکن است». برخی از این پاسخها به مسائل مرکزی پرونده دفاع مربوط میشد.

هفت سال پس از اعلام تصمیمش برای متهم کردن نخستوزیر در پروندههای ۱۰۰۰، ۲۰۰۰ و ۴۰۰۰، مندلبلت به نمایندگی از دفاع، نه دادستانی، حاضر شد. بنیامین نتانیاهو اتهامات را رد میکند. انتظار میرود وکلای او، آمیت حداد و نوا میلستاین، در هفت روز جلسه غیرمتوالی، چند هفته قبل از انتخابات سراسری، از مندلبلت بازجویی کنند. بنیامین نتانیاهو در بخشی از جلسه روز یکشنبه حضور داشت.

دفاع استدلال میکند که مراحل کلیدی تحقیقات بدون تأییدیه لازم طبق قانون اسرائیل برای تحقیقات کیفری از یک نخستوزیر در حال خدمت انجام شده است، یا از تأییدیههایی که اعطا شده بود فراتر رفته است.

تندترین تبادل نظر مربوط به کیفرخواست اصلاح شده در پرونده ۴۰۰۰ بود. حداد نسخه اصلی و اصلاح شده را به مندلبلت نشان داد و استدلال کرد که امضاها یکسان به نظر میرسند، که نشان میدهد نسخه اول روی نسخه دوم کپی شده است.

مندلبلت گفت که خاطرهای واضح از امضای نسخه اصلی دارد اما هیچ خاطره واقعی از امضای نسخه اصلاح شده ندارد. او گفت: «نمیدانم امضا کردهام یا نه». او نتیجهگیری حداد را رد کرد و گفت که به حافظه خود تکیه میکند، نه گمانهزنی. ادعای امضا، اتهام دفاع است و دادگاه هیچ حکمی در این مورد صادر نکرده است.

جلسه پرتنشی بود. یهودیت تیروش، دادستان، به برخی از خطوط بازجویی اعتراض کرد و گفت که آنها به تصمیمات دادرسی دادستانی منحرف میشوند و با قاضی تبادل کلمات تندی داشت. گزارشها حاکی از آن بود که مندلبلت در حالی که فشار افزایش مییافت، چشمانش را میمالید، سرش را میگرفت و آب مینوشید. او در یک مقطع گفت: «از هر طرف ضربه میخورم.»

آیا پوشش رسانهای مطلوب نوعی رشوه است؟

حداد همچنین مندلبلت را در مورد ۳۱۵ مورد پوشش رسانهای مطلوب ادعاشده که در کیفرخواست اصلاح شده پرونده ۴۰۰۰ ذکر شده است، تحت فشار قرار داد، که دادستانی آن را نوعی رشوه تلقی کرده بود. مندلبلت تأیید کرد که سند را بررسی کرده است اما گفت که به یاد نمیآورد که سؤالاتی مطرح کرده باشد. او اذعان کرد که مواد خام پشت این لیست را بررسی نکرده است.

حداد استدلال کرد که بنیامین نتانیاهو هرگز در مورد اکثریت قریب به اتفاق این موارد مورد بازجویی قرار نگرفته است. مندلبلت گفت که نمیداند آیا این درست است یا نه و افزود که محاکمه را از نزدیک دنبال نمیکند. ربکا فریدمن-فلدمن، قاضی رسیدگی کننده، پرسید که آیا او بررسی نکرده است. او پاسخ داد: «نه». حداد این را مسئولیت او دانست، نه دادستانها.

مندلبلت همچنین برخی از نکات دفاع را پذیرفت. او گفت که هرگز هر مرحله تحقیقاتی را تأیید نکرده و انتظارش را هم نداشته است. او میخواست اقدامات اصلی به او ارجاع داده شود، با توجه به حساسیت تحقیق از یک نخستوزیر. در پاسخ مستقیم به این سؤال که آیا برخی اقدامات بدون تأیید او انجام شده است، او گفت بله. او با حداد موافقت کرد که برخی از آنها قصور جدی بودهاند.

او موردی را توصیف کرد که در آن با عصبانیت واکنش نشان داد: شنود تلفنی ناتان ایچل، یکی از اعضای حلقه بنیامین نتانیاهو، که گفت بعداً از آن مطلع شد. او گفت که دستور توقف آن را صادر کرده و به پلیس گفته است که در آینده ابتدا به او مراجعه کنند. در پاسخ به این سؤال که آیا تا به حال گفته است که پلیس پشت سر او عمل کرده است، او پاسخ داد: «ممکن است.»

او همچنین تأیید کرد که تأییدیههای او برای تحقیقات به صورت شفاهی و در صورتجلسات ثبت شده است، نه در تصمیمات کتبی مستقل. او در آن زمان معتقد بود که نیازی به تأییدیه کتبی نیست. او گفت که دادگاه بعداً نظر دیگری داد و او به آن حکم احترام میگذارد.

حداد بخش زیادی از بعدازظهر را به یادداشتی اختصاص داد که مندلبلت در ۵ ژانویه ۲۰۲۱ امضا کرده بود. دادگاه به دادستانی دستور داده بود تا تأییدیههای اصلی را «در قالب موجود» تحویل دهد. در عوض، دادستانی این یادداشت را ارائه کرد.

مندلبلت گفت که معتقد بود این یادداشت دستور دادگاه را برآورده میکند و قضات نظر دیگری داشتند. او گفت که آن را ننوشته بود اما از محتوای آن حمایت میکرد و قبل از امضا آن را خوانده بود. او با قطعیت به یاد نمیآورد که آیا جزئیات آن را با نسخههای اصلی تطبیق داده است یا نه، و فقط گفت که تا جایی که به خاطر میآورد، این کار را کرده است.

حداد دادستانی را به گمراه کردن دادگاه متهم کرد و گفت که او علیه آنها به سوء نیت استدلال خواهد کرد. مندلبلت در پاسخ به این ادعای حداد که او عمداً از انطباق خودداری کرده است، گفت: «من این ادعا را رد میکنم.»

اهمیت حقوقی توسط سه قاضی تعیین خواهد شد، نه با شمارش پاسخهای «نمیدانم». فراموشیهای حافظه مندلبلت و اذعان او به اینکه برخی اقدامات پلیس هرگز تأیید نشدهاند، مطالبی را برای دفاع فراهم میکند تا استدلال کند که تحقیقات به طور نامناسبی نظارت شدهاند. دادستانی اصرار دارد که تأییدیههای لازم به طور قانونی داده شده است و پس از پایان دفاع، از مندلبلت بازجویی خواهد کرد. فراخواندن او به عنوان شاهد دفاع به این معنی نیست که شهادت او از ادعاهای دفاع حمایت میکند.

جلسات ادامه دارد و دادگاه دستور داد که رونوشتهای کامل روز دوشنبه در اختیار طرفین قرار گیرد.