وزیر کشاورزی و امنیت غذایی، ع.ک. آوی دیختر: «تدوین یک برنامه ملی امنیت غذایی گامی ضروری و حیاتی برای کشور است. چالش‌های تأمین غذا در طول جنگ «شمشیرهای آهنین» اسرائیل را در معرض خطرات کمبود مواد غذایی اساسی به دلیل آسیب شدید به بخش کشاورزی و توانایی‌های واردات قرار داد. این چالش‌ها این تصور را تقویت کرد که دولت باید تولید داخلی را افزایش دهد، به‌ویژه در مورد میوه‌ها و سبزیجات و سایر محصولات اساسی که کشور در آنها مزیت دارد. در واقع، ایده اصلی این برنامه اتکا به تولید داخلی است و واردات به عنوان وزنه مکمل عمل می‌کند.»
وزارت کشاورزی و امنیت غذایی، با همکاری وزارتخانه‌های بهداشت، اقتصاد و صنعت، حفاظت از محیط زیست و انرژی، و شورای امنیت ملی (NSC)، نتایج موقت برنامه ملی امنیت غذایی را امروز (سه‌شنبه، ۷/۱/۲۰۲۵) ارائه کرد. این ارائه، در یک مجمع و بحث چندوزارتی، شامل مقامات ارشد بود، از جمله: وزیر کشاورزی و امنیت غذایی، آوی دیختر؛ معاون وزیر کشاورزی و امنیت غذایی، موشه ابوتبول؛ مدیرکل وزارت کشاورزی و امنیت غذایی، اورن لاوی؛ رئیس اداره امنیت غذایی در وزارت کشاورزی، یووال لیفکین؛ وزیر اقتصاد و صنعت، نیر بارکات؛ وزیر حفاظت از محیط زیست، ایدیت سیلمن؛ معاون رئیس شورای امنیت ملی، سرتیپ (ذخیره) ییتزاک بار؛ رئیس بخش اقلیم در NSC، ویکتور وایس؛ رئیس شاخه فناوری‌های غذایی در ارتش اسرائیل، سرهنگ دوم ورِدت گابای؛ و معاون رئیس سازمان مدیریت بحران ملی (NEMA)، یوسی شپیره.
در طول این جلسه، نتایج موقت از گروه‌های کاری مختلف که بخشی از تدوین برنامه ملی امنیت غذایی استراتژیک هستند، ارائه شد. برنامه ملی امنیت غذایی ۲۰۵۰ با هدف تضمین تأمین منظم غذای سالم، متنوع و مقرون‌به‌صرفه برای کل جمعیت اسرائیل، ضمن ترویج کشاورزی و صنایع غذایی داخلی و سیستم‌های غذایی پایدار سازگار با چالش‌های اقلیمی تدوین شده است. اصول تدوین برنامه شامل برنامهریزی استراتژیک بلندمدت، همکاری بین‌وزارتی، و ادغام همه ذینفعان، در کنار ترویج اقدامات عملی برای ایجاد تأثیر قابل توجه در سراسر زنجیره سیستم غذایی است.
در طول کنفرانس، نتایج شش گروه کاری که به جنبه‌های مختلف امنیت غذایی می‌پردازند، برای اولین بار فاش شد: گروه سبد غذایی و عادات مصرف، چگونگی طراحی یک سبد غذایی سالم و پایدار را بر اساس دستورالعمل‌های تغذیه ملی که دولت مسئول ارائه آن به شهروندانش است، بررسی کرد. چالش‌های اصلی شناسایی شده شامل سواد سلامت پایین و ترجیح فرهنگی برای غذای فرآوری شده است. جهت‌گیری‌های عملی نوظهور شامل تدوین استراتژی برای تغییر جامع در سیستم غذایی بر اساس ملاحظات بهداشتی و زیست‌محیطی برای تغییر هنجارهای مصرف غذا در اسرائیل است، از جمله: آموزش تغذیه سالم و تغییر در عادات غذایی بر اساس گروه‌های غذایی، با کاهش و تغییر در ترکیب غذاهای حیوانی و فرآوری شده، و همکاری با صنعت غذا برای ترویج غذای سالم‌تر.
گروه کشاورزی داخلی بر اهمیت تولید کشاورزی داخلی و افزایش بهره‌وری کشاورزی، ضمن مقابله با بحران‌های زیست‌محیطی و تغییرات اقلیمی تمرکز کرد. از جمله موانع اصلی، عدم قطعیت بلندمدت کشاورزان و وابستگی به کارگران خارجی است. جهت‌گیری‌های عملی آینده شامل حفظ تنوع محصولات و انواع مزارع، تضمین منابع زیست‌محیطی بلندمدت، یافتن زمینه‌های آموزش کشاورزی، انتقال به تولید فشرده‌تر، سرمایه‌گذاری در تحقیق و توسعه کشاورزی، پیاده‌سازی فناوری‌های نوآورانه و مکانیزاسیون پیشرفته، و حمایت از نسل جدیدی از کشاورزان است. جهت‌گیری‌های عملی نوظهور شامل افزایش تولید داخلی مطابق با رشد جمعیت، تنوع و گوناگونی محصولات و بخش‌ها در کنار انواع مزارع، پیاده‌سازی دانش و نوآوری برای بهینه‌سازی تولید و افزایش بهره‌وری، و کاهش وابستگی به کارگران خارجی، مقابله با تغییرات اقلیمی، و بهبود قطعیت تولید بلندمدت با پرداختن به زنجیره ارزش و رقابت‌پذیری است.
گروه تجارت و همکاری بین‌المللی تحلیلی از ریسک زنجیره‌های تأمین جهانی ارائه داد و راه‌هایی برای واردات مداوم در کنار حفاظت از تولید داخلی، و همچنین رسیدگی به هزینه زندگی را پیشنهاد کرد. جهت‌گیری‌های نوظهور همچنین شامل تشویق رقابت‌پذیری با گسترش منابع واردات و افزایش تعداد تأمین‌کنندگان است. این برنامه همچنین شامل ابتکاراتی برای تضمین دسترسی به غذا در شرایط اضطراری است، مانند برنامه «خزانه دریایی» که با بهره‌برداری از حمل‌ونقل جایگزین برای تضمین واردات کالا به اقتصاد، هدف آن تضمین تأمین محصولات ضروری حتی در شرایط اختلالات جهانی است.
گروه صنایع غذایی چگونگی تقویت تولید داخلی غذای سالم و مقرون‌به‌صرفه را با ادغام فناوری‌های نوآورانه بررسی کرد. چالش‌های اصلی شناسایی شده شامل وابستگی به مواد اولیه وارداتی، هزینه‌های بالای تولید، و رشد کم در تعداد کارخانه‌های غذایی جدید است. این گروه جهت‌گیری‌های عملی از جمله تغییر ترکیب محصولات به سمت گزینه‌های سالم‌تر و پایدارتر، تشویق توسعه صنعت غذاتک در اسرائیل، و بهبود زنجیره‌های تأمین برای کاهش هزینه‌ها و افزایش بهره‌وری تولید را پیشنهاد کرد. همچنین توصیه شد که یک تیم کاری چندوزارتی برای تدوین یک برنامه کاری که به تضمین تداوم عملیاتی در شرایط اضطراری و حمایت از صنایع غذایی داخلی کمک کند، تشکیل شود.
گروه تحقیق و توسعه و نوآوری به راه‌های نوآوری فناورانه در کشاورزی و صنعت، با تأکید بر توسعه یک اکوسیستم تحقیقاتی پیشرفته به عنوان پاسخی به چالش‌ها و ریسک‌ها پرداخت. جهت‌گیری‌های نوظهور شامل تقویت ارتباط بین تحقیق، دانشگاه و صنعت، در کنار تشویق کارآفرینی در حوزه کشاورزی‌فناوری، غذاتک و آبزی‌پروری، تأسیس کارخانه‌های غذایی نوآورانه، توسعه زیرساخت‌های تحقیق و دانش، شناسایی زیربخش‌هایی با شکاف بهره‌وری، توسعه ابزارهایی برای اولویت‌بندی حمایت دولتی که در سبد غذایی ملی گنجانده خواهد شد، تأکید بر انتقال از تحقیق و توسعه به تولید، و حمایت و توسعه کشاورزی پیشرفته است.
گروه ضایعات مواد غذایی داده‌های هشداردهنده‌ای در مورد میزان ضایعات مواد غذایی در اسرائیل ارائه داد که به ۳۷ درصد از غذای تولیدی به ارزش ۲۳ میلیارد شکل می‌رسد. توصیه‌ها شامل توسعه مکانیسم‌های اندازه‌گیری و کاهش ضایعات مواد غذایی در تمام مراحل زنجیره تأمین، در کنار افزایش آگاهی عمومی در مورد این موضوع است. تشکیل تیمی برای نجات غذا با تأکید بر رفع موانع، هماهنگی و استانداردسازی رویه‌های جمع‌آوری و توزیع کمک‌های غذایی.